همه چیز مثل یک بازی شروع شد

بازیی مثل همه بازیهای بچگی با همان لجبازی ها با همان خود خواهیها با همان حرفها

گفت: بیا همه چیزهایی که دوست داریم یا دوست نداریم رو به هم بگیم.با اینکه نمی دیدمش حس می کردم چشماش برق می زنه و یه جور شیطنت داره.

گفتم: مثلا چی؟ گفت: هرچی و ادامه داد : خورش بامیه دوس ندارم...دختر لاغر دوس دارم...سیگار مارلبرو که جای ماتیک روش مونده دوس دارم

خندم گرفت بهش گفتم دلت چقد کوچیکه!!

گفتم: قرمز دوس دارم ..پیاز دوس ندارم..دوس دارم سالادو با دست بخورم...بوی حیاط آب پاشیده رو دوس دارم...کلاغا رو دوس دارم..کباب مایتابه ای دوس ندارم...کارتون تام و جری دوس دارم ..آب نبات چوبی دوس دارم.. صدای زمزمه مامانو دوس ندارم..تیک تیک ساعتو دوس ندارم..لوبیا چیتی دوس دارم...ماشینمو دوس دارم....پسر چاق دوس ندارم...ماکارونی دوس ندارم...تو کله پاچه مغز دوس دارم..دل جیگر دوس دارم...در کمدی که باز مونده دوس ندارم..وقتی مریضم شلغم دوس ندارم..آش رشته وقتی برف میاد دوس دارم...نرگس دوس دارم...صدای برف پاک کن ماشینو دوس دارم...اون بالا رو دوس دارم...خودکارای رنگی دوس دارم...پسر شیطون دوس دارم...دختر حسود دوس ندارم...آفتابی که رو برف تابیده دوس ندارم...ماشین قرمز دوس دارم...آتیش دوس دارم .چمن دوس دارم...فیل و میمون و شتر مرغ دوس دارم...مورچه ها رو دوس دارم...سیرابی دوس دارم...لوازم التحریر دوس دارم..پریسای فال فروش سر چار راهو دوس دارم...بادکنکای کوچولو رو دوس دارم...بستنی دوس ندارم...لباس قرمز دوس دارم...علوم و ریاضی دوس ندارم..دروغ دوس ندارم...ته دیگ لوبیا پلو دوس دارم...امتحان گرفتن از شاگردامو دوس ندارم...کلم پلو دوس ندارم...لواشک و ترشی دوس دارم..جوجه مرغ دوس دارم...رانندگی دوس دارم...دوچرخه دوس دارم...کوه دوس دارم...بارون دوس دارم....جاده چالوس دوس دارم....آقایی که بوی عطر بده دوس دارم...شب به خیر گفتن و دوس دارم...سر به سر مبینا گذاشتنو دوس دارم...خونه حوض دار دوس دارم...عروسک دوس دارم...جیگرکی محلو دوس دارم..پارکو دوس دارم..تاب بازی دوس دارم...خدا رو دوس دارم....شیطنت شاگردا رو دوس دارم...sms دوس دارم...کاغذ کادو دوس دارم...آهنگای سنتی دوس دارم...فیلم عشقی دوس دارم...آمپول دوس ندارم...کشف کردن رابطه آدما رو دوس دارم...رعد و برق دوس دارم...کتاب دوس دارم...سینما دوس دارم...رستورانی که از بیرون توش پیدا باشه دوس ندارم...چراغ قرمز دوس ندارم...ناخن بلند دوس دارم... فال حافظ دوس دارم...بچه زر زرو دوس ندارم..نگاه دزدکی دوس دارم...سایه دوس ندارم... تاریکی دوس ندارم...شمع دوس دارم... لورنا دوس دارم...اسم کردی دوس دارم...موی های لایت دوس دارم...صدای سنتورتو دوس دارم...برج بلند دوس دارم...خاطرات کودکیمو دوس ندارم...

و هزاران دوس دارم و دوس ندارم دیگه

که البته دوس دارماش بیشتره!!!

تا به کجا می خواهی ادای آدمهای مهربان را در بیاوری؟؟؟

حتی ادایشان را هم نمی توانی به خوبی در بیاوری...

خسته شدم...

اینها را با خودم بودم کسی برداشتی نکند!